Reeds van voor onze jaartelling was er sprake van Cordoba. Het was bij de Romeinen de hoofdplaats van een provincie en werd gebruikt als vestingsplaats van een belangrijk aantal garnizoenen. De stad kreeg een vestigingsmuur om zich veilig te stellen bij invasies en mede dankzij het goede weer kwamen er ook vele intellectuelen zich hier vestigen.
Die trend zou zich doorheen de ganse geschiedenis van Cordoba doorzetten. Onder het bewind van de Moren werd de stad zelfs nog belangrijker. Het was een zeer rijk doordat het een succesrijk handelscentrum was. Geld trekt ook kunstenaars aan, daardoor kreeg cultuur een voorname plaats in Cordoba. Zijn intellectuele gasten zorgden voor een universiteit en islamieten, joden en christenen leefden vreedzaam naast elkaar.
Maar zo'n bloeiperiode is meestal van korte duur. In Cordoba heeft ze gedurende 200 jaar een topniveau gekend en is, zelfs bij de verovering door de christenen in 1236, nooit in een dal terecht gekomen. De hoorn des overvloeds werd een beetje getemperd, moskeeën werden omgebouwd tot kerken, maar Cordoba verloor nooit zijn eigenheid. De Moorse invloeden zijn nu nog overal prominent aanwezig.