Estremadura, regio van indrukwekkend Werelderfgoed
Estremadura, de regio zo ongeveer halfweg tussen Coïmbra en Lissabon, is een ware erfgoedschatkamer. Het werelderfgoed ligt hier als het ware op een kluit bij elkaar: het gaat om de werkelijk indrukwekkende kloosters en kerken van Alcobaça en Batalha en eentje in de stad Tomar. De regio heeft nog veel meer te bieden: het reusachtige en populaire bedevaartsoord Fatima, het kasteel van de stad Leiria, het middeleeuwse plaatsje Obidos met zijn versterkte omwalling, het keramiek- en kuuroord Caldas da Rainha en tenslotte ook nog Nazaré dat zijn reputatie van vissersdorpje moet hooghouden.
We beginnen de verkenning van Estremadura in Leiria dat samen met Fatima één toeristische regio vormt. De voornaamste bezienswaardigheid van de stad is de burcht, “Castelo do Leiria”, gebouwd op een heuvel boven de stad op een plaats waar de Romeinen zich al vestigden. De eerste burcht dateert uit het midden van de 12de eeuw, maar die werd flink verbouwd in de 16de eeuw. In de kasteeltoren is een museum ondergebracht, het “Nùcleo Museologico”, dat middeleeuwse wapenuitrustingen tentoonstelt en oog heeft voor de geschiedenis van het kasteel. Het is gezellig wandelen onder de arcades van de “Praça Rodrigues Lobo”, het voornaamste plein van de stad. Leiria is een geschikte startplaats om het erfgoed in de omgeving te bewonderen.
We trekken eerst naar Fatima, veruit het belangrijkste bedevaartsoord van het land. Ook niet-gelovigen kennen het verhaal van de verschijningen in Fatima in 1917 en de bijhorende voorspellingen. Wellicht komen ook zij onder de indruk van de halve eeuw oude neoklassieke basiliek die plaats biedt aan drieduizend mensen. Door de herhaalde bezoeken van paus Johannes Paulus II en de heiligverklaring van de drie herdertjes aan wie Onze-Lieve-Vrouw verscheen won de plaats nog aan populariteit. Nog veel indrukwekkender is het “Mosteiro da Batalha”, een kloostercomplex in manuelijnse en gotische stijl, dat gebouwd werd in 1385 na de overwinning van koning Joao I op de Castillianen, hier ongeveer een kilometer vandaan. Vooral het lichtspel in de enorme kerk is fascinerend, maar ook de combinatie van steunberen en pinakels mag gezien worden. Een ander interessant onderdeel van het complex zijn de “Capelas Imperfeitas”, gebouwd in opdracht van koning Duarte I maar nooit volledig afgewerkt. Onder de blote hemel kan je genieten van het meesterschap van de toenmalige bouwmeesters en vaklieden. Dat de Unesco dit gebouw opnam op haar lijst van Werelderfgoed mag geen verbazing wekken.
In Alcobaça is er slechts één bezienswaardigheid, maar die is dan ook weer bijzonder indrukwekkend: het “Mosteiro de Santa Maria de Alcobaça”, een cisterciënzerabdij uit 1153. De abdij kan niet helemaal bezocht worden maar dat mag geen reden zijn om niet tot hier te komen. Het 109 m lange kerkschip is van een indrukwekkende eenvoud. Sta even stil bij het hoofdaltaar dat met één kruisbeeld en één Christusbeeld bijzonder summier versierd is, toch lijkt het prachtiger dan veel barokke altaren. Aan weerszijden van het middenschip staan de fraaie graftombes van Ines de Castro en koning Pedro I, wier liefdesverhaal dat van Romeo en Julia overtreft. Voor een bezoek aan het klooster wandel je eerst door de “kloostergang van de stilte”, een mooie groene oase, naar de kapittelzaal met zijn levensgrote standbeelden. Neem ook een kijkje in de kloosterkeuken met zijn twee enorme open haarden waarin tot 7 runderen tegelijkertijd konden geroosterd worden.
De stad Tomar prijkt op de lijst van het Werelderfgoed met haar “Convento de Cristo”, een enorm klooster waarvan de bouw werd aangevat in 1160 door de Tempeliers. Het bouwen en verbouwen zou nog eeuwenlang doorgaan, ook al ging het klooster over in andere handen. Het meer dan rijkelijke versierde zuidelijke portaal gaat lopen met de grootste aandacht, maar de rest van het bouwwerk verdient die evenzeer. Loop eens door de rustgevende gotische kloostergangen, over de prachtige terassen met hun mooie uitzichten of de befaamde en vaak bewonderde “manuelijnse venster”.
Het versterkte plaatsje Obidos is van een totaal andere orde. Ook al lijkt de bouwkundige tijd te hebben stil gestaan, hier gaat het dagelijkse leven nog steeds zijn gewone gang. Je kunt omheen Obidos wandelen op de ongeveer 13 m hoge stadsomwalling over een afstand van plusminus anderhalve kilometer. Van hieruit heb je een wondermooi zicht op de vele facetten van het stadje: de oude straten, de witgeschilderde huisjes, de leuke tuintjes, de 14 kerken en kapellen, de kleurrijke versiering met bloemen, enz … Eveneens te bezoeken is de “Porta da Vila”, een oude stadspoort met enkele prachtige azulejos. Rond Pasen wordt hier veertien dagen lang dagelijks een fakkelprocessie gehouden. Slechts 5 km verder ben je in Caldas da Rainha, een stadje dat sinds de 15de eeuw opgang kent als kuuroord door de vermeende genezende werking van zwavelhoudend water. Daarnaast is Caldas da Rainha ook een belangrijk centrum van keramiekbewerking. Schitterende stukken keramiek van uit de ganse wereld zijn te bewonderen in het “Museu de Ceramica”. Wil je wat keramiek mee naar huis nemen loop dan eens binnen in de fabriekswinkel van “Faianças Artisticas Bordalo Pinheiro”, waar je tevens een rondleiding kan krijgen.
Om een bezoek aan deze regio af te ronden rest er nog Nazaré, dat al heel lang de faam van “authentiek vissersdorpje” torst. Eigenlijk al zo lang dat de authenticiteit zich niet makkelijk laat opsporen. Strandliefhebbers vinden hier een breed strand, iets wat je niet overal vindt langs deze kust. Vis- en andere restaurants zijn er hier in overvloed, net als hotels en andere winkels waar toeristen graag snuisteren en hun aankopen doen.
Copyright foto's: © Photographer: Alexandre Fagundes | Agency: Dreamstime.com