Vakantie Sachsen: Dresden

Dresden: kunst en cultuur op de oevers van de Elbe

Na de zware bombardementen door de Amerikanen en de Britten in de nacht van 13 op 14 februari 1945 lag het trotse Dresden er grotendeels verwoest bij. Vele tientallen jaren van restauratie waren nodig om de stad haar eerdere glorie terug te geven. Het stadsgedeelte Neustadt, dat grotendeels uit de 18de eeuw dateert, werd gelukkig in belangrijke mate ontzien in 1945 en vormt nu het bruisende centrum.

Architectuur op zijn mooist, met belangrijke kunstwerken
In Dresden krijg je een schitterende portie architectuur voorgeschoteld, die nauwelijks te evenaren is in Duitsland. Wellicht het meest imponerende gebouw op vlak van schoonheid is de “Frauenkirche”. De heropbouw begon pas in 1994, maar sinds de spits weer boven op de koepel gezet werd in 2005 is de kerk helemaal hersteld in haar oude glorie. Veel van de zwartgeblakerde stenen, die de littekens van de bombardementen dragen, werden opnieuw gebruikt zodat het verleden zichtbaar aanwezig blijft. De mooie schilderingen aan de binnenzijde van de koepel, het prachtige orgel, de barokke sfeer, ze zijn er vandaag allemaal terug zoals bij de inwijding van de kerk in 1736. Dit prachtige gebouw geldt als een belangrijk teken van verzoening: een behoorlijk deel van de kosten voor de heropbouw werd immers gedragen door de Britse regering, wier luchtmacht een stevig aandeel had in de bombardementen.

Het bijzondere complex van gebouwen en groen dat bekend staat onder de naam “Zwinger” is van een andere orde. Het moet op geen enkele wijze onderdoen inzake schoonheid voor de Frauenkriche, alleen heeft het niet die symboolfunctie. In het begin van de 18de eeuw gaf een Saksische koning opdracht tot de bouw van de Zwinger, onder meer om er zijn kunst- en porseleincollectie in onder te brengen. Zijn opvolgers “verzamelden” nijverig verder kunststukken zodat er vandaag een schitterende collectie te bewonderen valt onder de naam “Gemäldegalerie Alte Meister”. Het topstuk uit de collectie is “De Sixtijnse Madonna” van Rafaël. Verder zijn er ook werken van Rubens, Jordaens, Van Dyck, Rembrandt, Vermeer, Giorgione, Jan Van Eyck, Dürer, Holbein en talloze anderen. De Zwinger biedt nog meer tentoonstellingen: er is een Wapenkamer, een grote porseleinverzameling en een “salon voor wis- en natuurkunde”, waar diverse wetenschappelijke instrumenten te bekijken zijn. Ook de omgeving loont de moeite: de gebouwen van de Zwinger zijn geschaard rond een grote binnenplaats met lanen en vijvers. Hoeveel kunst de opeenvolgende Saksische vorsten ook naar Dresden brachten, het mocht uiteindelijk niet baten want in 1918 werd Frederik August III ook buiten gekieperd.

De grootste kerk van Dresden en eigenlijk van gans Saksen is de katholieke “Hofkirche”, tevens kathedraal. Zowel de architect als de arbeiders van dit religieuze gebouw kwamen uit Italië, vandaar misschien het ietwat vrolijkere karakter van het rijkelijk gedecoreerde interieur. Het kerkorgel, van de hand van Silbermann, wordt beschouwd als een meesterwerk van orgelbouw.

Het “Groene Gewelf” (Grünes Gewölbe) is het meest befaamde onderdeel van het “Residenzschloss”. Hier zijn de kunstvoorwerpen en sieraden tentoongesteld die August de Sterke zo ijverig verzamelde. Allerhande dure materialen werden hiervoor aangewend: goud, ivoor, zilver, edelstenen, amber, enz … De sportiefste onder de bezoekers beklimmen de 100 m hoge toren van het gebouw in no-time, de anderen moeten even naar adem happen, maar beiden genieten van hetzelfde panoramische uitzicht over stad en land.

De “Semperoper”, het operagebouw van de stad werd genoemd naar zijn architect: Gottfried Semper. Als je ervoor staat zal je moeten toegeven dat het een van de mooiste gebouwen in zijn soort is in Europa. Als je voorbij het “Albertinum” verwacht je niet meteen dat achter die eerder sobere gevels een grote kunstverzameling verborgen zit. De aandacht gaat hier vooral naar de modernere schilderkunst. In de “Galerie Neue Meister” gaat de aandacht naar Duitse schilderkunst uit de 19de en 20ste eeuw. Anderzijds hangen er in het Albertinum ook werken van romantische kunstenaars die zich door deze stad lieten inspireren. Momenteel is het Albertinum gesloten omwille van uitbreidingswerken. Een gedeelte van de collectie is te bezichtigen in het “Semperbau”, een gedeelte van de Zwinger dat in het midden van de 19de eeuw bijgebouwd werd door Gottfried Semper.

Een van de mooiste uitzichten over de stad, de heuvels achter de stad en de Elbe heb je van op de “Brühlsche Terrasse”, zeg maar verhoogd terrassen of pleinen. Een tuin uit het begin van de 19de eeuw maakt deel uit van deze “terrassen”. De “Altmarkt” is ongetwijfeld het mooiste plein van de stad. De door bombardementen verwoeste historische gebouwen werden heropgebouwd en aan één zijde wordt deze oude marktplaats afgesloten door het “Kulturpalast”, een multifunctioneel cultureel centrum. Op dit marktplein gaat ook de jaarlijkse Kersmarkt door, één van de oudste in het land.

Neustadt: shoppen en wandelen langs de oever van de Elbe
Al in het begin van de 15de eeuw was er belangrijke stedelijke activiteit op de plaats waar zich nu het stadskwartier “Neustadt” bevindt. Na een felle brand in 1685 moest de buurt opnieuw opgebouwd worden en sindsdien werd systematisch de naam Neustadt gebruikt. Het meest barokke gedeelte van deze stadswijk situeert zich rond de Königstrasse, maar voor shopping moet je eerder in de Haupstrasse zijn. Toch vind je in de Königstrasse ook winkeltjes en restaurantjes enigszins verborgen in binnentuinen en –pleintjes. In de onmiddellijke omgeving ligt de “Neustädler Markt”, waar de “Goldener Reiter” staat, een verguld ruiterstandbeeld van August de Sterke, een vorst uit de 18de eeuw, vol koninklijke eigendunk poserend in Romeinse uitrusting.

Voor nog veel meer shopping, horeca en cultuur trek je best naar de “Äussere Neustadt”, de buurt van de Königsbrücker Strasse en de Lutherplatz. Om de mooiste shoppingervaring te beleven moet je misschien wel naar de “Neustädter Markthalle”. Deze dateren van 1899, maar werden in 2000 heropend na uitvoerige restauratie.

De mooiste wandelingen kan je maken op oever van de Elbe in Neustadt. Daar liggen onder meer de tuinen van het “Japanse Paleis” en enkele stadsparken. Wat verder weg van het stad stadscentrum is het aangenaam slenteren op de lichtjes hellende rivieroever, ook verder dan Neustadt. Opmerkelijk over welke afstand de oever met groen bedekt is, ook aan de overzijde trouwens. Een andere manier om van het landschap omheen de Elbe te genieten is per stoomboot. Die brengt je voorbij prachtige kastelen en aangename landschapen naar een regio die bekend staat als “Saksisch Zwitserland” en gelegen is in de richting van de Tsjechische grens, in het bijzonder mooie nationaal park “Elbsandsteingebirge”.

Nog meer natuur, maar dan gemodelleerd door mensenhanden, is er te vinden in de tuinen van Grosssedlitz, zowat 15 km buiten de stad. Deze barokke tuinen uit het begin van de 18de eeuw vallen op door hun talrijke sculpturen. Van de oorspronkelijke 360 bleven er nog 52 behouden. Tijdens de zomermaanden worden er concerten georganiseerd in de tuinen. Ga je voor pure natuur dan is een wandeling op de “Dresdner Heide”, ten noorden van de stad, een mogelijke optie.

Genieten van de lokale keuken
Op de spijskaarten kan je kiezen uit stevige, hartige Saksische schotel, maar je vindt er ook gerechten uit het nabije Bohemen. Proef eens “Dresdener Sauerbraten (gemarineerd gebraden rundvlees), Sächsige Kartoffelsuppe (de lokale variant van aardappelsoep, hier met Bockwurst) of Eierschecke (een strogeel gebakje). Zeker te vermelden onder de plaatselijke dranken is het Radeburger bier, gebrouwen een eindje buiten de stad, of wijnen uit de wijngaarden in de omgeving. Vooral de wijnen uit Meissen (Kapittelberg, Dompostberg) zijn zeer geliefd. Niet alleen is dit wijnbouwgebied het kleinste van Duitsland, het is ook een van de meest noordelijke van Europa. Je hoeft niet alleen voor de wijn naar Meissen te trekken, er is ook het “Meisser porselein” dat de stad befaamd maakte. Na de Chinezen waren het de inwoners van Meissen die het porselein opnieuw uitvonden. Bovendien is de oude binnenstad een aangenaam oord. Voor liefhebbers van wijnkelders en landschappen met wijngaarden is 55 km lange “Saksische wijnroute” beslist een aanrader.

Het meest gekende product uit de lokale keuken zijn de “Dresdener Christstollen”,een kerstgebak dat je al vanaf de herfst ziet verschijnen. Niet alleen zijn deze Kerststollen erg lekker, ze zijn ook zeer calorierijk. Bij de ingrediënten noteerde ik onder meer veel boter en suiker, rozijnen en rum, melk en amandelen.

Copyright Foto: © Photographer: Robert Wählt | Agency: Dreamstime.com