Spoleto: historische gebouwen in een gezellig stadje
In Spoleto kan je niet om de historische gebouwen heen. De Romeinen waren hier ooit druk in de weer, de kerk investeerde veel tijdens de Romaanse periode en later werd er niet alleen gerestaureerd maar ook nog bijgebouwd, zodat je vandaag bijvoorbeeld kan rond dwalen tussen oude huizen, in straatjes en steegjes met of zonder trappen.
Alhoewel het de andere Umbrische steden beslist niet aan gezelligheid ontbreekt lijkt het of Spoleto op dit vlak wel iets extra te bieden heeft. Bovendien heeft het zijn ligging mee, aan de voet van de Monteluco (773 m). Je dwaalt er langs smalle straatjes, over steegjes met trappen, langs oude huizen en gezellige pleintjes. Aan de buitenzijde behield de “Duomo” (dom) deels haar uitzicht uit de 12de eeuw, met daarnaast ook een klokkentoren uit die tijd. Binnen in de kerk overheerst de barok, resultaat van een restauratie in de 17de eeuw. Ook de fresco’s uit de 15de eeuw, van de hand van Filippo Lippi, trekken veel aandacht.
Het meest bijzondere bouwwerk is de “Ponte delle Torri” (de brug met de torens), die in de 14de eeuw gebouwd werd op Romeinse fundamenten. Deze brug verbindt stad en kasteel (zie verder) met elkaar. Elders in de stad zijn er nog meer herinneringen aan de Romeinen te vinden zoals de triomfboog van Drusus (nabij de “Sant’Ansono” kerk, zelf gebouwd boven een Romeinse tempel), een Romeins huis (onder het stadhuis), een amfitheater en de Ponte Sanguinario (een Romeinse brug). Net iets minder oud is de kerk van San Salvatore, waarvan de bouw werd aangevat in de 4de eeuw, onder meer met gebruik van resten van Romeinse structuren. Ook de Etrusken hadden hier ooit een stevige nederzetting, maar daarvan bleven veel minder sporen bewaard.
Uiteraard groter in aantal zijn de bouwwerken, vooral van religieuze oorsprong, uit de middeleeuwen en recenter die bewaard bleven. De “Rocca Albornoziana” is een burcht die gebouwd werd in opdracht van kardinaal Albornoz in het midden van de 16de eeuw. Vandaag is er een historisch museum ondergebracht met aandacht voor de periode van de 5de tot de 15de eeuw. Tevens is er ruimte voor theatervoorstellingen.
De stad telt meerdere Romaanse kerken, in het centrum en daar rond. Zeker te vermelden zijn de “San Ponziano”, de “San Gregorio Maggiore” met een koor gebouwd met Romeinse zuilen, de San Domenico met wit en rose gestreept marmer, de “San Pietro” en de “Giovanni e Paolo” met een zeer oude afbeelding van de H. Franciscus. Vlakbij, boven op de Monteluco, ligt een klooster dat nog door deze heilige zelf werd gesticht. De beboste omgeving van deze heuvel had overigens al veel vroeger een religieuze betekenis. In de Romeinse tijd was het bos toegewijd aan de god Jupiter. Er werd zelfs een wet afgekondigd die het hakken van bomen in dit bos verbood. In de 5de eeuw woonden hier kluizenaars uit Syrië. Later kwamen de Benedictijnen en dus ook de Franciscanen naar deze toen nog erg afgelegen plek.
Van einde juni tot half juli wordt in Spoleto het “Festival dei Due Mondi” (het festival van de twee werelden) gehouden. Het is een festival met veel activiteiten rond literatuur, opera, toneel en dans. In eerste instantie is het bedoeld als een plaats waar Italiaanse en Amerikaanse cultuur met elkaar in contact komen.
Als je geïnteresseerd bent in een Etruskisch bouwwerk moet je beslist eens naar Todi gaan, zowat 45 km westelijk van Spoleto. Dit aangename oude stadje is omgeven door drie stadsmuren: een Etruskische, een Romeinse en een middeleeuwse. In het oude centrum liggen enkele middelleeuwse paleizen, een dom en enkele andere kerken, allemaal gebouwd tussen de 12de en 14de eeuw. Omdat het stadje behoorlijk centraal ligt kan het een geschikte uitvalsbasis zijn voor kennismaking met de ganse regio.