Venetië is ontstaan in de 5de eeuw en was vroeger één van de belangrijkste havens van Europa. De eerste bewoners kwamen op deze eilanden terecht omdat ze vluchtten voor de aanstormende Hunnen van Attila. De inwoners van Venetië zijn steeds ambitieus geweest en zochten iets om veel bezoekers (lees=geld) te lokken. Een belangrijk relikwie zou de oplossing zijn. In 823 brachten de Venetianen het lichaam van de evangelist Marcus uit Alexandrië over naar hun stad. Hij werd de schutspatroon en komt in het wapenschild van Venetië voor.
Niet alleen door de bedevaarten naar de H.Marcus kwam er welstand. Het bestuur van deze ministaat gebeurde door de Dogen, zij stonden zowel aan het hoofd van de staat als van de katholieke kerk. Zij deden mee aan de kruistochten, stuurden hun oorlogsvloot de wereld rond en lijfden zo vele landen in. Er werd een enorm handelsverkeer opgebouwd. Het was ook in deze periode dat o.m. het Dogenpaleis en de basiliek werd gebouwd.
In de 18de eeuw echter verhuisde de handel naar de Atlantische Oceaan (o.m. Antwerpen en Rotterdam). Venetië werd een dode stad. Toen Napoleon de stad binnenviel zonder slag of stoot heeft de laatste van de 120 Dogen zijn ambt neergelegd. De stad kwam weer tot leven bij de eenmaking van Italië. Het werd terug een belangrijke havenstad maar de activiteiten zijn nu wel op het vasteland: Mestre en Maghera. Het eiland Lido werd een exclusieve badplaats.