Herdenkingsplaatsen van de Eerste Wereldoorlog
De plaatsen die ons aan de gruwel van de Eerste Wereldoorlog doen herinneren liggen in Frans-Vlaanderen allemaal binnen een cirkel van 6 km. Ten noorden van Arras (Atrecht) liggen drie heuvels die van strategisch enorm belang waren.
Mont St-Eloi
Op deze plaats zijn er niet veel overblijfselen meer. Twee torens van een oude, toen leegstaande abdij, zijn nog de stille getuigen. De abdijgebouwen waren een ideale schuilplaats en de torens werden dankbaar gebruikt als observatieposten. Deze plaats werd nooit ingenomen door de Duitsers maar er bleef dan ook geen steen op elkaar staan.
Vanuit Mont St-Eloi liep er een onderaardse gang van meer dan 6 km naar de heuvel van Vimy. Het zou niet alleen een ontsnappingsgang geweest zijn voor als het te gevaarlijk was in Vimy, maar ook een manier om de orders van de officieren tot bij de soldaten te krijgen op de frontlijn. Zulke onderaardse gangen kan je bezoeken op de heuvel van Vimy.
Notre-Dame de Lorette
Deze heuvel was van strategisch groot belang. Ze was ingenomen door de Fransen en zou een groot offensief van de Duitsers richting binnenland verhinderd hebben. De verliezen waren massaal. Niet minder dan 60.000 Fransen zouden daar hun leven gelaten hebben. Nu ligt er een 13 ha groot Frans kerkhof met zo'n 19.000 dodenkruisen en 7 massagraven met in totaal 20.000 onbekende soldaten. In totaal liggen er hier 40.058 Franse soldaten.
Inderdaad, niet alle doden liggen hier begraven. Bij de Fransen konden de familieleden immers het lichaam van hun overledene laten overbrengen naar hun woonplaats. Blikvanger op deze begraafplaats is de basiliek met een 52 meter hoge toren. Bezoek zeker ook het centraal gelegen herdenkingsmonument van de onbekende soldaat. Het is steeds bewaakt door gepensioneerde militairen, de stilte is aangrijpend.
Vimy
Nu is deze heuvel beplant met dennen, voor elke gesneuvelde soldaat werd er een aangeplant. Ooit was dit een kale heuvelkam van 140 meter hoog en 6 km lang. Op 27-28 september 1915 probeerden de Fransen deze plaats te heroveren, er vielen toen meer dan 100.000 doden. Het heeft geduurd tot april 1917 vooraleer de Duitsers konden verdreven worden door de Canadezen, tijdens een vierdaagse harde strijd. Dit kon alleen maar door ondergrondse gangen te graven tot onder de stellingen van de Duitsers, deze vol te proppen met springstof en tot ontploffing te brengen. Daardoor zie je op deze heuvel grote en diepe kraters.
Bij de voorbereiding zou er zo'n 25.000 manschappen aan het werk geweest zijn onder de vijandelijke linies. Ze moesten uiterst stil zijn om geen argwaan te wekken bij de Duitsers. De grootste krater die geslagen werd is deze van Lochnagar: 80 meter breed en 22 meter diep. Je zal merken dat je in het bos niet zomaar overal mag wandelen. Er liggen immers nog immens veel bommen in de ondergrond. Er zijn twee plaatsen op deze heuvel die je zeker moet bezoeken.
Het grote witte monument bestaat uit twee pilonen. Ze staan symbool voor de twee grote gevechten die om deze heuvel gestreden werden: deze van de Fransen in 1915 en deze van de Canadezen in 1917. De namen van meer dan 11.000 vermiste soldaten staan hier gegraveerd in de muren. Door de niets ontziende gevechten zijn er van vele lichamen niets meer teruggevonden.
Het monument is opgebouwd met steen afkomstig van de Dalmatische kust omdat deze steeds mooi wit blijft. De krijtlagen in de ondergrond van Vimy worden vuil als ze blootgesteld zijn aan het licht. Het werd gebouwd in de periode 1925 - '36. Vooraan vind je 2 beelden, het ene stelt de vrijheid voor, de andere justitie.
Je kan een reconstructie van de loopgraven bezoeken, dichtbij het monument (richting Arras nemen aan het Marokkaans monument). Aan diezelfde parking kan je ook de ondergrondse tunnels bezoeken. Dit is alleen mogelijk onder begeleiding, je moet zich hiervoor wenden tot het Canadees gebouw. Bezoek is mogelijk tijdens het toeristisch hoogseizoen, vaste openingsuren en -dagen zijn er evenwel niet.