7. De landing
Reeds om middernacht werden de parachutisten achter de linies gedropt. De schepen en landingsvaartuigen wachten tot 03.30 uur om te vertrekken vanuit de Assembly Area (halverwege beide kusten). Tussen 6 en 8 uur 's morgens hebben alle landingen plaats.
Eerste landing op UTAH BEACH (het is nu eb!).
Een groot succes, ze landen op 900 meter van de voorziene plaats.
Geen tegenstand.
De voertuigen komen allemaal probleemloos aan land.
Landing op OMAHA BEACH.
Grote verliezen door vele obstakels (falaisekust), veel materiaal en schepen gaan verloren. Een zware Duitse verdedigingspost was niet doorgegeven door de inlichtingen, zeer veel dode en gekwetste geallieerde soldaten. Generaal Bradley denkt op een bepaald ogenblik om terug te trekken, maar ze zetten toch door en 's avonds zijn ze 1500 meter
verder landinwaarts.
Landing op GOLD BEACH
Moeilijke landing: windsterkte 5. Vele amfibievoertuigen en schepen zijn verloren. Obstakels op het strand, zieke soldaten door de wilde zee en precies vuur van de Duitse soldaten zorgen voor grote verliezen. 's Avonds pas hebben ze de eerste dorpen kunnen innemen.
Landing op SWORD
Door de sterke stroming moeten ze afgezet worden op 4 km. van de kust, mede daardoor verliezen ze zo de helft van de twee bataljons amfibievoertuigen. Niettegenstaande schieten ze in het begin goed op. Later raken ze stokvast gedurende 33 dagen!
Landing op JUNO BEACH
Ze komen met een vertraging van 30 minuten aan, het is stilaan eb. De kuststrook ligt bezaaid met mijnen. De Duitsers verwelkomen ze met kanonvuur, mitraillettevuur en granaten. Toch komen de geallieerden door de vijandelijke linies, zij het met één dag vertraging.
8. Hoe het allemaal fout ging voor de Duitsers
De geallieerden hadden plannen opgezet om de Duitsers te misleiden. Zo was het hoofdkwartier van Montgomery in Portsmouth gevestigd en zijn radiozender stond in Kent. Dit alles zou wijzen op een invasie in het "Nauw van Calais". In Kent stationeerde men een onbestaand leger, met valse zweefvliegtuigen en landingsvaartuigen, terwijl de echte werkzaamheden plaats vonden in Zuid-Wales.
Daar lagen alle schepen en waren de 3,5 miljoen soldaten gestationeerd. Maar de Duitsers konden dit nooit zien. De verkenningsvliegtuigen hadden maar een vliegbereik tot Kent. De Duitsers wisten dat er een invasie zou komen. Rommel dacht aan Normandië, Von Rundstedt aan Pas de Calais. Hitler geloofde eerder Rommel, maar verdeelde de troepen over beide zijden. Omdat men bleef geloven dat de landing in Pas de Calais zou plaatsvinden werden deze troepen zeer laat na de invasie weggetrokken voor de tegenaanval. De Duitsers dachten immers dat de invasie in Normandië een afleidingsmanoeuver zou zijn.
Begin juni 1944 was het slecht weer en er woedde een hevige storm, niemand geloofde dan aan een invasie. Daardoor was Rommel voor een familiebezoek naar Duitsland. De commandant van Normandië leidde manoeuvers in Bretagne en zijn plaatsvervanger was weg met een liefje tijdens de invasienacht. De geallieerden bombardeerden Normandië de nacht voordien, maar Von Rundstedt bracht het leger van Calais in paraatheid, niet dat van Normandië.
Von Rundstedt vroeg reeds om 4 uur in de morgen van de 6de juni om zijn troepen te laten oprukken. Berlijn aarzelde of het wel om een echte invasie ging. Pas laat in de namiddag kreeg hij de toestemming. Pas om middernacht kon hij
de echte tegenaanval starten, met de reservepantserdivisies en troepen uit Bretagne. Dit was 24 uur nadat de eerste parachutisten aan land waren.
L'Etat-Major kon maar geen beslissing nemen. Ze moesten absoluut zeker zijn dat het "de" invasie was. Niemand had de moed het aan Hitler te vragen want hij sliep. Niemand wou immers zijn slaap verstoren. Ze bleven er heilig van overtuigd dat de echte invasie in Pas de Calais zou plaatsvinden. De 200.000 soldaten in Calais moesten daar blijven, voor een invasie die er nooit zou komen.
Hitler maakte er zelfs moppen over en dacht hij ze op één dag terug in zee zou gedreven hebben. Maar toen was het al te laat. De verrassing was compleet!
9. Beeldarchief over de landing in Normandië
zie tekst in persdossier, compleet overnemen met link en screenshot.
De Conseil Régional de Basse-Normandie heeft in samenwerking met de vereniging 'Normandie Mémoire 60ème Anniversaire' een archief samengesteld met een grote verzameling beelden over de bezetting en de bevrijding van deze streek tijdens de Tweede Wereldoorlog.
Op de website zie je Amerikaans, Canadees, Engels, Duits en Frans beeldmateriaal, afkomstig van de Nationale Archieven van Canada, het Koninklijk Oorlogsmuseum van Engeland en publieke en particuliere collecties.
www.archivesnormandie39-45.org
Copyright Foto's: Charaffi Fabian en Benhamou