Vakantie Mont-St.Michel
Mont-St.-Michel was vroeger geen heuvel in de zee: voor het jaar 709 was dit gewoon een heuvel te midden bossen. In de maand maart van dat jaar kwam er grote vloedgolf die tot 30 km. landinwaarts alles vernietigde. Alleen de heuvel van Mont-St-Michel was blijven staan. Althans volgens de legende.
Nu trekt de heuvel nog altijd een heleboel bezoekers aan, niet minder dan 500.000 per jaar wringen zich door dat ene smalle straatje naar boven. Boven op de abdij staat de aartsengel Michaël, 152 meter boven de zeespiegel. Maar zo hoog hoef je niet te gaan om prachtige vergezichten te hebben over de zee en de kuststrook. In totaal trekt de zee zich ongeveer 10 kilometer terug, als verschil tussen eb en vloed. Maar bij springtij (1 tot 2 dagen na volle maan en na nieuwe maan, afhankelijk van de ligging) is het verschil tussen eb en vloed 30 kilometer (in totaal 15 meter hoogteverschil) en kan een galoperend paard zelfs het opkomende tij niet volgen. Vandaar dat er vroeger zoveel mensen verdronken, die zich te ver op het wad waagden.
Bij normaal opkomend vloed doet de zee er ongeveer 4,5 uur over, voor een afstand van 10 kilometer en is de heuvel eigenlijk geen eiland, want het water reikt nauwelijks tot aan de noordkant. Maar bij springtij komt het water tot aan de rotsen rondom de heuvel, behalve de speciale 1 km. lange dijk die gevrijwaard blijft. Het grootste springtij vindt steeds plaats wanneer de dag en de nacht ongeveer even lang zijn.
De Heuvel
Via een houten voetgangersbrug komen we de stad binnen (Porte de l'avancée). Waar nu de dienst voor toerisme ligt was het vroegere "huisje van de burgerwacht". Aan de linkerzijde zal je een heel populair restaurant vinden: La Mère Poulard. De vroegere eigenares ontving de gasten die grote honger hadden met een speciale lekkere omelet. Nu nog steeds kan je er omelet krijgen in alle vormen en kleuren.
Dan komen we in de "Grand rue", de enige straat op de heuvel, zeer smal en volgebouwd met huisjes uit de 15e en 16e eeuw, die nu allemaal winkeltjes zijn en toeristen trachten te lokken. Zo komen we voorbij een tweede poort en dan een derde, die de Porte du Roi wordt genoemd. Hier lag een kleine troepeneenheid om aan te tonen dat de Franse koning rechten had op de heuvel. De verdieping erboven (Logis du Roi) is nu het gemeentehuis.
Zo zien we aan de linkerzijde de parochiekerk met de zilveren aartsengel St.-Michaël. Hij is in een harnas gekleed en gekroond vertrapt hij de draak, die Satan voorstelt. St. Michaël was vooral belangrijk voor de kerstening, dus de verdrijving van de duivel uit de mensen, om ze zo te bekeren. Deze parochiekerk dateert uit de 11e eeuw, maar is in de 16e eeuw gerestaureerd.
Tenslotte komen we door een poort in de "Salles des Gardes" en vandaar in de "Aumônerie" een grote zaal uit de beginjaren van de 13e eeuw, waar eens de pelgrims werden opgevangen. In deze zaal kan je nu de entreebiljetten kopen voor de abdij. De gidsen in de abdij (vrij bezoek kan niet) brengen je eerst naar de bovenste verdieping en werken zo verdieping na verdieping af. Na de rondleiding kan je nog een bezoek brengen aan de abdijtuinen, van waaruit je het prachtigste zicht krijgt over de zee.
Bij het verlaten van de abdij moet je zeker een wandeling maken op de versterkingen van de heuvel. Na geïnformeerd te hebben wanneer het vloed opkomt, kan je een wandeling maken rondom de rots op het wad. Zo zie je de eerste kapel die gebouwd door de bisschop Aubert ter ere van de engel Michaël. Bij de Chapelle de St.Aubert is er ook de Fontaine de St.Aubert, die St. Aubert zou hebben laten ontspringen uit de rotsen.
Geschiedenis
In de periode voor de vloedgolf van het jaar 709 (ten gevolge van een aardbeving) had de bisschop van Avranches, Aubert, in zijn droom driemaal de aartsengel Michaël zien verschijnen, die telkens vroeg om een kapel te bouwen op die heuvel. De bisschop liet een kapel bouwen, maar niet op de top. Hij stuurde mannen naar Italië waar er wel een kapel gebouwd was voor St.-Michaël op een top. Toen de mannen terugkwamen herkenden ze hun eigen streek niet meer, want er was een grote vloedgolf geweest en de heuvel lag nu volledig in het water. Later is opnieuw veel grond teruggewonnen door verzanding en inpoldering.
De bisschop Aubert, aan wie de aartsengel Michaël verscheen werd heilig verklaard. Bij opgravingen heeft men inderdaad het trepanatiegaatje gevonden in zijn schedel. De bisschop was niet onmiddellijk overtuigd dat het wel de aartsengel Michaël was die hem verscheen; bij de derde keer priemde de engel zijn vinger in het voorhoofd van de bisschop, vandaar het gaatje volgens de legende.
Toen kwamen de Noormannen en er gebeurde niets met deze heuvel, tot de Noormannen zich hier gevestigd hadden en verfranst en gekerstend waren. Toen werden in het jaar 966 30 Benedictijner monniken aangesproken om een abdij te bouwen, bovenop de heuvel. Men koos voor de Heilige Michaël, vooreerst omwille van de verschijningen in de droom van de bisschop, maar ook omwille van het feit dat deze heilige hoog aangeschreven stond voor plaatsen waar de mensen nog niet allemaal gekerstend waren. Daarna werd de heilige Michaël ook patroonheilige van koningen en edellieden.
In 1017 werd de eerste steen gelegd van de abdij. Pas in 1144 was de abdij klaar en al in 1203 brandde een groot gedeelte af. Vele branden teisterden de abdij omdat ze een ideale bliksemafleider is. De abdij werd bijna kompleet heropgebouwd in de gotische stijl. Men vergaapte zich zodanig aan dit prachtige bouwwerk dat men het de naam "La Merveille" meegaf.
Dan begonnen de grote bedevaartstochten naar Mont-St.-Michel, waar er toen reeds een aantal heiligen relikwieën waren. In de 14e eeuw werden de verdedigingswerken gebouwd aan de voet van de heuvel. Als bij wonder kon de heuvel niet worden ingenomen tijdens de Honderdjarige oorlog, hierdoor vermenigvuldigden zich nog de Pelgrimstochten, met als resultaat dat er geld met hopen werd verdiend.
Toen kwam de Franse Revolutie, op slag werd de naam veranderd in "Mont Libre", de monniken werden verjaagd en de abdij omgebouwd tot gevangenis. Het zou een gevangenis blijven tot 1863, vanaf dan werd ze in handen genomen van Monumentenzorg die nu nog volop bezig is met restauraties, om ze in de originele staat te herstellen.
Meer info: www.manchetourisme.com
Copyright Foto: Maison de la France / Sierpinski Jacques