Park Güell, modernisme in Barcelona in een groen kleedje

Koop zeker vooraf je ticket voor Park Güell

Met de aanleg werd begonnen in 1900. Barcelona was toen al een welvarende metropool die economisch goed boerde door de alom tegenwoordige industrialisering. Dat bracht automatisch een expansie van de bevolking met zich mee. Ook de wereldtentoonstelling van 1888 had Barcelona op de kaart gezet als een industriële macht, een op artistiek vlak dynamische stad en niet te vergeten de hoofdstad van Catalonië. In 1914 was het park klaar.  Lees meer  

  • Alle hotels en lastminutes Barcelona

    Alle hotels en lastminutes Barcelona

    Gebruik de zoekrobot om hotels op te zoeken volgens beschikbaarheid en krijg meteen een prijsoverzicht. Of zoek op basis van onze kaart. Extra optie: vliegticket toevoegen met een ruime keuze aan vluchten.
    va. € 45 - Boek nu
Gratis reisgids downloadenKoop de volledige reisgids voor € 7,50

Deze inleiding om te schetsen in welke tijdsgeest het idee ontsproot uit de koker van Eusebi Güell (1846-1918), een gefortuneerde industrieel uit Barcelona die ook een passioneel liefhebber was van kunst  en architectuur. Hij bezocht vaak Engeland van beroepswege en kwam dan dáár steeds in de ban van de zogenaamde tuinwijken (stadswijk met een typisch vrij uniform woonpatroon met aandacht voor veel groen). Hij wou dit ook verwezenlijkt zien in zijn eigen Barcelona.

De opzet was om 60 woningen neer te planten op een domein waarin een netwerk moest komen van paden, trappen, viaducten, overwelvingen enz. Het plan is niet verwezenlijkt. Van de 60 geplande woningen zouden er ‘maar’ twee worden opgetrokken. De beoogde villawijk is er nooit gekomen en werd uiteindelijk een park, het Park Güell. Dat Güell koos voor de Engelse benaming ‘park’ is een directe verwijzing naar zijn droom om een gelijkaardig landgoed zoals in Engeland te laten construeren.    

Opdracht voor Gaudi

Güell gaf zijn vriend Antoni Gaudi de opdracht een site te ontwikkelen waarin welgestelde families zouden kunnen wonen. Hij kocht een groot stuk grond ten noordoosten van het oude stadsgedeelte in een district die bekend staat als de Gràcia in de Muntanya Pelada (kale berg). Op de zuidflank moest de villawijk komen geënt dus op het Engelse voorbeeld van een tuinwijk met aandacht voor de harmonie tussen de natuur en de woonfunctie. Gaudi en Güell waren twee handen op één buik. Ze hadden niet enkel gelijklopende ideeën over hoe de residentiële invulling diende te gebeuren te midden de natuur van het uitgestrekte landgoed. Ze deelden ook een sterk geworteld Catalaans patriottisme. 

De locatie was uniek. Er lag vanop de helling een open zicht op de zee en de benedenstad. 
Gaudi kwam als beginneling pas piepen in het architecturale landschap. Geruggesteund door zijn mecenas kon hij zich goed laten gaan in zijn artistieke creativiteit. Hij had voor ogen om er 60 woningen te laten bouwen met tuintjes, met pleinen, een ommuring met poortgebouwen, een grote trappenpartij, een marktplaats begrensd door zuilen, een immens plein, enz.

De werken schoten redelijk goed op ondanks enkele belemmeringen zoals het natuurlijke kader waarin de wijk moest komen. Maar Guëll liet in 1914 de werken stilleggen, je kan raden waarom. Vier jaar later stierf hij waarna zijn erfgenamen het deels ingevulde landgoed schonken aan de stad Barcelona. Het zou nog tot 1926 duren vooraleer het Park Guëll de deuren opende voor het publiek. Sinds 1984 prijkt het op de lijst van UNESCO Cultureel Werelderfgoed.

Het bezoek praktisch

Een gouden raad. Koop zéker vooraf je ticket. Wie naar het park afzakt zonder, die kan soms uren moeten staan wachten. Er wordt per half uur telkens maar een 400-tal personen binnengelaten.

De ingang en kassa bevindt zich rechts van de hoofdingang. Waar vroeger de hoofdingang lag, verlaat je vandaag het park. Als je binnenkomt ga je scherp linksaf voor ontwaarding van je ‘prepaid ticket’. Zorg ervoor dat je minstens 5 minuten voor het aangegeven tijdstip er bent. Dan zou er normaal geen probleem mogen zijn om vlot binnen te geraken. Je mag maar binnengaan op het aangegeven uur tot 15 minuten daarna (wel tot 30’ erna buiten het toeristisch seizoen, onder voorbehoud).

De twee gebouwen bij de toegang trekken uiteraard meteen je aandacht. Het ene is nu een bezoekerscentrum met een shop, het andere het huis van de opzichter. Dat laatste is eerder klein en binnen zie je weinig spectaculaire zaken. Het is dus misschien zonde om dan zo lang in de wachtrij te moeten staan.

Eenmaal binnen in het park, dat ca. 15 ha omvat, mag je zolang blijven als je wilt. Je krijgt een plannetje mee hoe je kan lopen. Iedereen komt wel via dezelfde weg tot boven op het plateau met de golvende zitbanken. Verlaat je die plaats, ga dan zeker langs de galerij (foto). Je zal merken dat hier veel minder toeristen lopen. Misschien wat minder kleurrijk maar toch héél bijzonder.

Opgelet, gooi je ticket niet meteen weg, want je moet het opnieuw tonen bij de uitgang.

Wat moet je zeker gezien hebben in Park Güell?

Huis en Museum Gaudi

Boven in het park staat het huis van Gaudi, tevens museum (Casa Museu Gaudi). Hij heeft er 20 jaar gewoond, van 1906 tot 1925. In het begin woonden zijn vader en een nicht nog in bij hem. Nadat zij beiden stierven, woonde Gaudi er alleen. Je zou kunnen denken dat het buitenaanzicht het walhalla zou moeten zijn van het Catalaanse modernisme. Dan blijf je toch wat op je honger zitten. De aanblik is eerder sober te noemen vergeleken met de huizen die Gaudi ontwierp in opdracht. Het moest dienen als een modelwoning (zoals je nu de kijkwoningen hebt) om kopers te overtuigen de andere geplande villa’s te laten bouwen. Maar daar kwam dus weinig van in huis. Gaudi ontwierp dit huis niet zelf. De architect was Francesc Berenguer.

Wil je het bezoeken, dan moet je nog een apart ticket aanschaffen. Je komt er meer te weten over zijn privéleven, zijn vrome devotie. Reconstructies zijn er gemaakt van kamers waarin Gaudi leefde en enkele persoonlijke bezittingen worden er getoond. Je kan  eveneens de tuin in waar door hem geschapen creaties te zien zijn.

De meubels die hij als tussendoortje ook ontwierp, zijn wel speciaal maar je ziet dergelijke meubels ook in Casa Batlló en Casa Mila. Enkele van de aanwezige meubels hebben voorheen trouwens ook in de genoemde huizen gestaan. Schiep hij in het begin nog weinig spectaculaire meubelen, dan zouden zijn ontwerpen tijdens zijn loopbaan steeds meer extravagante vormen aannemen maar toch steeds met de nodige aandacht dat die functioneel bleven.

Weetjes

De zitbank  boven op het platform is wereldberoemd. De boog refereert naar een slang. De bank is versierd met motieven en vormen van planten en dieren.

De dierenfiguren zijn afgewerkt  met wat heet trencadis, wat vaak is gebruikt in het Catalaans modernisme. Collage van tegelstukjes, glas om zo tot een mozaïek te komen van gekleurde keramiek. Gaudi en Josep Maria Jujol gebruikten het veelvuldig.

Enkele van de Dorische zuilen die het platform dragen, zijn hol zodat langs hier regenwater kon opgevangen worden dat naar een reservoir geleid werd onder de zuilengalerij. Vreemd genoeg was deze zuilenruimte bestemd als een marktplaats.

Gans het park staat vol met beelden, torentjes, sculpturen, kruisbeelden, natuurelementen, medaillons, wapenschilden enz … Probeer er de vele details in te herkennen en de spitsvondigheid die Gaudi bij het ontwerpen aan de dag legde.

Gratis gedeelte Park Güell

Inderdaad, een groot deel van het park is gratis toegankelijk. Bij de eerder beschreven toegang dien je gewoon rechtdoor te lopen en dan de trappen te nemen. Dan kom je vanzelf uit bij een heel mooi gedeelte van het park waar je ook kunst van Gaudi kan zien. Het enige verschil is dat je hier veel minder toeristen zal tegenkomen. Een aanrader met stip dus, deze kans.

Reviews en beoordelingen Park Güell

Heb je zelf tips of opmerkingen over Park Güell? Plaats je beoordeling

Marco van Dinter27 maart 2018

Fantastische reisgids. Hiermee gaan we aankomende vakantie Barcelona verkennen

Als eerste onze promoties ontvangen?

Mis geen enkele van onze exclusieve aanbiedingen en last-minutes.

Deel deze info